Coś we mnie pękło!
Coś we mnie umarło!
Życie to niesprawiedliwość!
Ze szczęścia ludzi okradło!....
W sercu mym wyryta wewnętrzna utrata...
Ono mi zabiera
Całe złoto Świata!
Litościwa siło....
Jakkolwiek cię zwą
Nawet mi się nie śniło
Że staniesz się złą....
Wyzywam cię na pojedynek
Za utratę losu...
Bo już nigdy nie pozwolę
Zadać Ci mu ciosu!...2008-04-17 21:38:17 skomentuj (1)
Smutek
Umarłam zatopiona całym morzem łez...
Twoje smutne oczy pokazały mi lód...
Na tej krze miłości nie dopłynę daleko...
Zaledwie kilka mil...
I znienawidzisz mnie...
Za parę lat, tygodni, dni...
2008-04-10 20:14:59 skomentuj (1)
Miłość jest jak narkotyk. Na początku odczuwasz euforię, poddajesz się całkowicie nowemu uczuciu. A następnego dnia chcesz więcej. I choć jeszcze nie wpadłeś w nałóg, to jednak poczułeś już jej smak i wierzysz, że będziesz mógł nad nią panować. Myślisz o ukochanej osobie przez dwie minuty, a zapominasz o niej na trzy godziny. Ale z wolna przyzwyczajasz się do niej i stajesz się całkowicie zależny. Wtedy myślisz o niej trzy godziny, a zapominasz na dwie minuty. Gdy nie ma jej w pobliżu - czujesz to samo co narkomani, kiedy nie mogą zdobyć narkotyku. Oni kradną i poniżają się, by za wszelką cenę dostać to, czego tak bardzo im brak. A Ty jesteś gotów na wszystko, by zdobyć miłość. Wtedy spostrzegasz, że śmierć to już tylko minimum. Minimum wszystkiego... Minimum bo... Miłość jest śmiercią: śmiercią odrębności, śmiercią dystansu, śmiercią czasu. Podczas tych godzin, gdy jesteś tak blisko drugiej osoby, z dwojga niemal stajecie się jednym. Trzymasz ukochaną osobę za rękę i po chwili zapominasz, która ręka jest Twoja. Zapominasz, że są dwie, nie jedna. Piękne i zabójcze...bo wkońcu miłość jest pełna sprzeczności i znaków zapytania.
2007-07-07 16:12:35 skomentuj (1)
Słowa ranią bardziej bo ranią ludzką duszę
Nim się człowiek obejrzy pokryty jest już kurzem
Pyłem zapomnienia przez kogoś bliskiego
Byłeś w jego marzeniach-dziś tak mało znaczysz dla niego.
W świecie nienawiści i świecie pełnym łez
Tylko silny człowiek może przetrwać deszcz.
Ja nie jestem silna, jak szkiełko się kruszę
Chwytam resztkę życia i wycieram kurze.
Ale nie wiem ile przetrwam w takiej doli,
Żyć w tym czarnym świecie...człowiek się już boi.
2007-05-11 14:15:15 skomentuj (1)
Ono twarde jak głaz Otoczone cierniem zwątpienia
Odmierzało czas Mojego istnienia.
Uśmiech z ust nie schodził Brak obawy na twarzy
Umysł myśl grodził Na te godne uwagi.
Ono twarde jak głaz, Którego nic nie skruszy
Wierzyło, że czas... Nigdy go nie wzruszy.
I uparcie w tej wierze Długo trwało
O tym, że ktoś to zmieni Nigdy nie myślało.
W majowy czas serce przysnęło,
A złodziej je skradł Nim się ocknęło
I dłońmi swymi otoczył je ciepło,
Że serce wbrew woli powoli zmiękło.
I znikły twarde zasady istnienia
Znikły bo miłość przecież wszystko zmienia.
Tak ukradłeś mi serce.
2007-05-09 09:22:37 skomentuj (1)
